بر روی هم ایتالیا کشوری است کوهستانی که قسمت عمده آن را بخصوص در قسمت شبه جزیره ای، کوهها در برگرفته و مهمترینشان رشته کوههای آلپ و آپنین (آنپینو) هستند. آتشفشانهای فعالی مانند وزوو و اتنا که گاهگاهی فعالیت آتشفشانی دارند نیز دیده می شوند. جلگه رود پو مهمترین جلگه و حاصلخیزین نواحی آن بوده و حدود 15% خاک آن را شامل می شود. دیگر نواحی پست آن عمدتاٌ در کناره ها و اطراف رودها واقع شده اند.رودهای آن کوتاه و پرآب بوده و مهمترینشان عبارتند از: پو، آدیجه، آرنو، توره، فلوره، برادانو و ولتورنو. جنگها در آن وسعت زیادی داشته و عمدتاٌ در نواحی شمالی و شبه جزیره ای واقه شده اند . آب و هوای ایتالیا در کوههای آلپ، معتدل کوهستانی و در سایر نواحی مدیترانه ای و معتدل و همراه با بارندگی فراوان می باشد.بلندترین نقطه آن، قله مون بلان (ایتالیائی: مونته بیانکو) به ارتفاع 807, 4 متر، در مرز فرانسه واقع شده و رودهای پو (676 کیلومتر)، آدیجه (362 کیلومتر) و آرنو (240 کیلومتر ) طویلترین رودهای آن می باشند. دریاچه مادجوره (ماجوره) (212 کیلومتر مربع)، وسیعترین دریاچه و جزیره های سیسیل (460, 24 کیلومتر مربع) و ساردنی (ایتالیائی: ساردنیا) (080,  24 کیلومتر مربع) وسیعترین جزیره های آن می باشند.

زکات علم درنشر آن است .امام علی علیه السلام


کشور ایتالیا

ملاحظات تاریخی

تاریخ روشن واضح ایتالیا به قرن هشتم پیش از میلاد باز می گردد. در آنزمان قوم اتروسک از ترکیه فعلی به ایتالیا مهاجرت کرده و در ناحیه شمالی ایتالیا حکومت استبدادی برقرار کردند. تمدن این قوم عالیترین تمدن در ایتالیا تا قبل از روی کارآمدن دولت روم بود. همزمان با ورود این قوم به خاک ایتالیا، یونانیان نیز به نواحی جنوبی ایتالیا کوچیدند.

در قرن پنجم قبل از میلاد سلتها از اروپای مرکزی به ایتالیا هجوم آورده و اتروسکها را از دره رود پوبطرف جنوب عقب راندند. در این قرن امپراطوری عظیم روم در ایتالیا پایه گذاری شد و بزودی صدها هزار کیلومتر مربع از نواحی اطراف، تحت تسلط رومیان درآمد. تعدادی از امپراطوران این حکومت بزرگ (سالهای بعد از میلاد) عبارتند از: آدریان (138 – 117)، آنتونیوس پیوس (161 – 138)، کومودوس (192 – 180)، دیوکلیتیان (305 – 286)، کنستانتین کبیر (337 – 306)، کنستانس (350 – 337)، هونوریوس (423 – 395) ، والنتیان سوم (455 – 425 ). آخرین امپراطور این حکومت رومولوس اگوستوس (476 – 475) می باشد. در ضمن امپراطوری روم در  سال 395 میلادی به دو امپراطوری روم شرقی و روم غربی تجزیه گردیده بود. اتیالیا بعد از تجزیه، همچنان مقر حکومت روم غربی و جزو آن بود. دوام امپراطوری روم غربی فقط تا سال 476 بود در صورتیکه امپراطوری روم شرقی یا بیزانس که در جنوب و جنوبشرقی اروپا و غرب آسیا حکومت می کرد تا سال 1453 میلادی دوام آورد.

از اوایل قرن پنجم ایتالیا همچون سایر نواحی امپراطوری روم مورد هجوم اقوام وحشی منجمله هونها، ویزیگوتها و گوتهای غربی واقع شده و حملات شدید این قبایل سرانجام در سال 476 منجر به انقراض امپراطوری روم غربی و استیلای بیگانگان بر ایتالیا شد.امپراطوری روم شرقی همواره مدعی مالکیت ایتالیا بود. در اواخر قرن پنجم تئودوریک کبیر سردار روم شرقی بفرمان زنو امپراطور وقت به ایتالیا حمله برده و اودوآکر حاکم آنجا را کشته حکومت را بدست گرفت. با مرگ وی بعد از مدتی ایتالیا دچار هرج و مرج و تشنج گشت و تنها شخص پاپ بود که توانست منزلتی ثابت در این کشور داشته باشد. در اواسط قرن ششم بیزانس (روم شرقی) مجدداٌ بر ایتالیا مسلط شد.در سال 568 میلادی قوم وحشی لومبارد که تا آنزمان در اتریش و مجارستان فعلی سکونت داشتند و به ایتالیای شمالی هجوم برده و مملکتی به پایتختی پاویا تشکیل دادند.  این قوم بزودی در ایتالیای مرکزی و جنوبی نیز نفوذ کرده و نواحی عمده ایتالیا را بجز ایالات پاپی ورم و نواحی راونا، پنتایولیس و سواحل جنوبی را که در تصرف بیزانس بود به تصرف درآوردند. پاپ گرگوریوس کبیر که ایالات پاپی را بنیان نهاده بود بزودی مملکتش را از دولت بیزانس مستقل کرد. پس از مدتی مملکت لومباردها به دوم نشینهایی تجزیه شد که مهمترین آنها اسپولتو و بنونتو بودند. در سال 584 سران لومبارد با هم متحد شده و فردی را بنام آئوتاری بعنوان رهبر به رسمیت شناختند تا بتوانند در مقابل خطر همسایگانشان مقاومت کنند.در اوایل نیمه دوم قرن هشتم میلادی لومباردها به رم حمله ور شده و پاپ وقت از بین شاه فرانگها (فرانسه) کمک خواست و پسر وی شارلمانی لومباردها را شکست داده و در سال 800 بعنوان امپراطور روم غربی در رم بدست پاپ تاجگذاری کرد. شارلمانی و پدرش در وسعت دادن به ایالات پاپی اقدامات موثر و فراوانی انجام دادند. با مرگ شارلمانی در 814 لوئی اول بحکومت رسید و پس از وی در سال 840 مملکتش میان سه پسرش تقسیم شد که ایتالیا همراه با چند ناحیه دیگر به لوتار اول فرزند ارشد وی رسید. در اینزمان مسلمانان قسمتهای بزرگی از نواحی جنوبی کشور را تحت تصرف داشتند.در سال 962 میلادی اوتوی اول پادشاه وقت آلمان بدعوت پاپ به ایتالیا هجوم آورده و بعنوان امپراطور تاجگذاری کرد. این آغاز اتحاد میان ایتالیای شمالی و آلمان بود که به امپراطوری مقدس روم معروف است. امپراطوران این امپراطوری مقدس تماماٌ غیرایتالیایی بودند و از اینرو تسلط آنان بر ایتالیا متزلزل بود. در قرن یازدهم میلادی ایتالیای جنوبی بدست اقوام مهاجم نورمن افتاد و چندی بعد به تصرف آلمان درامد. سپس پادشاهان ناپل و سیسیل بر جنوب تسلط یافتند. در ایتالیای شمالی اتحادیه لومبارد در مقابل امپراطوران مقدس روم یاغیگری می کرد. اتحادیه فوق الذکر از سال 1167 در شهرهای ناحیه لومباردی تشکیل شده بود. امپراطور فردریک اول پادشاه وقت امپراطوری مقدس روم مدعی فرمانروایی بر تمام شهرهای ناحیه لومباردی شد. بهمین خاطر مردم آن منطقه بر علیه امپراطور سر به شورش برداشته و با پشتبیانی پاپ شروع به جنگ با امپراطور کردند. اتحادیه سرانجام به پیروزی رسید و شهرهای آن دارای خودمختاری و آزادی گردیدند. این اتحادیه در بین سالها 50 – 1226 تجدید فعالیت کرد ولی دوامی نیافت.در قرون سیزده، چهارده و پانزده ایتالیا دارای پیشرفتهای فراوان اقتصادی گردید که خود پایه گذار عصر رنسانس شد. کشور ایتالیا در دوره رسانس به ممالکی تقسیم شده بود با یکدیگر رقابت داشته و بیشتر آنها برای اقتدار خود با ممالک خارجی اتحادیه هایی برقرار کرده بودند.

از سال 1494 جنگ های ایتالیا آغاز شد. علت اصلی این جنگها رقابت اسپانیا و فرانسه بر سر نفوذ در ایتالیا و تسخیر آن بود. در مرحله اول جنگ در طی سالهای 95-1494 فرانسه ناپل را تصرف کرد ولی اسپانیا، امپراطوری مقدس روم، پاپ، ونیز، و میلان متحد شده و ناپل را مجدداٌ آزاد نمودند. در مرحله دوم جنگ (1504- 1499) لوئی هفتم پادشاه فرانسه، میلان و جنوارا منفرداٌ و ناپل را متفقاٌ با اسپانیا اشغال کرد. بعداٌ میان فرانسه و اسپانیا اختلاف افتاده و طی جنگهایی فرانسه شکست خورده و نواحی اشغال را به اسپانیا واگذار نمود.مرحله سوم جنگ (16-1508) برای فرانسه موجب از دست دادن لومباردی و بدست آوردن میلان بود. با رقابت بین شاه فرانسه و اسپانیا جنگ بازهم ادامه یافت که در پایان فرانسوای اول شاه فرانسه به اسارت اسپانیا درآمد. وی در سال 1526 با قبول شرایط پیمان مادرید آزاد شد ولی پس از آزادی پیمان را نقض کرده و با کمک پاپ و چند سردار دیگر ایتالیایی، جنگ پنجم را برانگیخت. در طی این جنگ رم بوسیله سربازان اسپانیولی غارت شد و شکستهای پی در پی دیگری بر فرانسه و متحدانش واردآمد تا سرانجام در سال 1529 پیمان صلح میان طرفین منعقد شد و به جنگها پایان داده شد. با این وجود هنوز هرج و مرج و عدم وجود مرکزیت در ایتالیا بچشم می خورد. در اینزمان مقتدرترین ممالک ایتالیا، و نیزوساردنی بودند که در جنگهای اروپایی دخالت فعال داشتند.

در قرون هفده و هجده، جنگهای اروپایی از جمله جنگهای جانشینی اسپانیا و لهستان که ایتالیا غیرمستقیم در آنها درگیر بود کشور را بکلی تحت استیلای خارجی درآورد. در سال 1748 ممالک ناپل، سیسیل، پارا و پیناچنتسا در دست اسپانیا و نواحی میلان، مانتوا، توسکان (تسکان) و مودنا در کنترل اتریش قرار داشتند. ممالک مستقلی نیز وجود داشتند که عبارت بودند از ایالات پاپی، ساردنی، و نیز، جنوا و لوکا.

در اواخر قرن هجدهم بر اثر وقوع جنگهای اروپایی انقلاب فرانسه، وضع سیاسی ایتالیا نیز دچار تغییراتی گردید. این جمهوری در سال 1805 نامش به مملکت ایتالیا (که تحت سلطنت ناپلئون بناپارت و نایب السلطنگی (اوژن دوبوارنه) تبدیل شد و در ضمن و نیز نیز به آن الحاض یافت. در بین سالهای 1812 – 1795 نواحی ساوا، پیمون، پارما، لیگوریا، توسکان و ایالات پاپی بتصرف فرانسه درآمدند. کنفرانس وین بدنبال اضمحلال امپراطوری ناپلئون در سالهای 15 – 1814 تغییراتی در نواحی ایتالیا ایجاد نمود که سبب شورشهایی در مملکت گردید. بعضی از ایالات پاپی نیز با هم متحد شده و از اینزمان وحدت ایتالیا آغاز شد.در سال 1861 ویکتور امانوئل دوم به پادشاهی ساردنی رسید و با کمک سایر آزدایخواهان از جمله کاوورو گاریبالدی وحدت ایتالیا را جامه عمل پوشانیده و کشور ایتالیا مشتمل بر تقریباٌ تمام ایتالیای امروزی را بوجود آوردند که بعد از آن ایتالیا روی به سوی پیشرفت نهاد. در سال 1878 اومبرتوی اول پادشاه ایتالیا شد و پس از وی در سال 1900 ویکتور امانوئل سوم به سلطنت رسید. در دوره حکومت این دو، ایتالیا دارای آزادی های فراوانی بود. همچنین در این دورانها ایتالیا مستعمراتی همچون سومالی، اریتره و لیبی بدست آورده و جمعیت آن افزایش فراوانی یافت و بهمین خاطر موج مهاجرتهای دسته جمعی بسوی قاره امریکا آغاز شد.در سالهای پیش از جنگ جهانی اول در دوره صلح مسلح، ایتالیا جزو گروه سیاسی نظامی اتحاد مثلث (با آلمان و اتریش) بود ولی با شروع جنگ در سال 1914 ایتالیا با مسلط شدن بر دریای آدریاتیک در مه 1915 به  اتریش اعلان جنگ داده و شروع به نبرد نمود که سال 1917 نیز پیروزیهایی بدست آمد. در ماههای اکتبر و دسامبر سال 1917 نیز پیروزیهایی بدست آمد. در ماههای اکتبر و دسامبر سال 1917 سپاهیان آلمان و اتریش، ایتالیهائیها را در ناحیه کاپورتو(یوگسلاوی فعلی) شکست داده و بعقب راندند. در این هنگام نیروهای دیگر کشورهای متفق بکمک ایتالیا آمدند. در سایر جبهه های جنگ در اروپا شکستهای آلمان شدت گرفت و سرانجام با پیروزی نهایی متفقین جنگ پایان یافته و آلمان تسلیم شد. براساس پیمانهای صلحنواحی تیرول جنوبی، تریسته، شبه جزیره ایستریا، قسمتی از کارنیولا و جزایر زیادی در دریای آدریاتیک به ایتالیا داده شد.

در سال 1921 میهن پرستان ایتالیایی در مخالفت با مفاد عهدنامه های صلح، شهر فیوم (در یوگسلاوی فعلی) را تسخیر کردند. برروی هم ایتالیا در طی این دوران گرفتار اعتصابات و شورشهای فراوان بود که این موضوع سرانجام منجربه تأسیس حزب فاشیست به رهبری بنیتو موسولینی شد (موسولینی قبلاٌ در فرانسه و سوئیس با لنین آشنایی داشت). طرفداران حزب فاشیست پیراهن سیاه بر تن می کردند و حداقل سن اعضاء آن 6 سالگی اعلام شده بود. در 1922 با پیروزی این حزب در انتخابات موسولینی با رضایت پادشاه وقت (ویکتور امانوئل سوم) به نخست وزیری رسید و با شدت عمل شروع به حکومت کرد. وی با دیکتاتوری کشور را از مخالفین تصفیه کرده و تمام اوضاع کشور را تحت اداره حزب خویش درآورد. در دوران حکومت او کارهای مثبت فراوانی از لحاظ عمرانی انجام گردید.

با قتل یکی از اعضای مهم حزب سوسیالیست ایتالیا بنام ماتئوتی بین حزب فاشیست و سایر احزاب اختلاف افتاده و فاشیستها سایر احزاب را غیرقانونی اعلام کردند. پس از این ماجرا موسولینی با دیکتاتوری شدیدتری به حکومت مطلقه خویش ادامه داد. در سال 1929 موسولینی اختلاف خود را پاپ را در مورد موجودیت و اتیکان حل کرده و واتیکان بصورت کشوری کوچک ومستقل در کنار شهر رم درآمد.

با روی کارآمدن هیتلر در آلمان، موسولینی به آلمان نزدیک شد. در سال 1935 نیروهای ایتالیایی به تلافی شکست سال 1896 از ایتوپی به آنجا حمله برده و پس از چندی در سال 1936 آنجا را بتصرف خود درآورند. در طی سالهای 39 – 1936 نیروها و تجهیزات ایتالیا همراه با نیروهای آلمانی در جنگ های داخلی اسپانیا بنفع سلطنت طلبان فعالیت می کردند. موسولینی برای استحکام موقعیت ایتالیا در دریای مدیترانه و تسلط بر دریای آدرباتیک در سال 1939 به آلبانی حمله کرد و با وجود مقاومت شدید مردم آن، این کشور را تسخیر نمود. از همان آغاز اشغال، نیروهای پارتیزان آلبانی به جنگ با غاصبان ایتالیایی پرداختند.ایتالیا در سال 1939 رسماٌ با آلمان نازی متحد شد. در همانسال جنگ جهانی دوم از سوی آلمان در اروپا شد و  ایتالیا در سال 1940 بنفع آن کشور وارد جنگ گردید. با ورود ایتالیا به جنگ وضع نیروی دریایی انگلستان در مدیترانه بخطر افتاد. در ماه اکتبر 1940 ایتالیا به یونان حمله ور شد ولی با شکست ، به آلبانی عقب نشینی کرد و در همین زمان جنگ در افریقا میان آلمان و ایتالیا از یکطرف و انگلستان و سایر متفقین از طرف دیگر ادامه داشت. نبردهای شمال افریقا سرانجام در ماه مه 1943 بنفع متفقین پایان یافت و این در حالی بود که در سال 1941، امپراطوری افریقای شرقی ایتالیا، به دست انگلستان ساقط شده بود. در یازدهم مارس 1941 ایتالیا و آلمان به امریکا اعلان جنگ دادند و جنگ گسترده تر شد. در ماههای ژوئیه و اوت سال 1943 نیروهای متفقین از شمال افریقا به سیسیل هجوم برده و با تصرف آن در ماه سپتامبربخاک اصلی ایتالیا وارد شدند. در همین زمان ویکتور امانوئل آن ایتالیا تسلیم متفقین شد. دولت بادوگلیو در ماه اکتبر سال 1943 به آلمان اعلان جنگ داد و بصورت یکی از متفقین درآمد. از اینرو نیروهای آلمانی وارد ایتالیا شده و به جنگ با متفقین پرداختند. سرانجام پس از تعرض نهایی آوریل سال 1945 بوسیله دول متفق آلمان شکست خورده و جنگ پایان پذیرفت.درسال 1944 با اعلام استعفای بادوگلیو شاه نیز اختیارات خود را به پسرش اومبرتوی دوم واگذار نمود. در سال 1946 بر اثر اجرای رفراندوم، حکومت کشور جمهوری گردید. پیمان صلح جنگ جهانی دوم با ایتالیا در سال 1947 باعث از دست رفتن مستعمرات و قسمتی از ناحیه شمالشرقی کشور گردید. ایتالیا در سال 1954 مناطق ایتالیایی نشین تریسته را بدست آورد.اوضاع سیاسی ایتالیا در سالهای اخیر بسیار آشفته بوده و دولتها یکی پس از دیگری بر روی کارآمده، استعفا داده و یا سقوط می کنند. یکی از مهمترین حوادث دهه اخیر ایتالیا، ربوده شدن آلدومورو نخست وزیر پیشین این کشور در سال 1978 بدست چریکهای شهری بریگاد سرخ می باشد. وی بعداٌ بعلت عدم قبول خواسته های آنان از سوی دولت، بقتل رسید. در همانسال جیووانی لئونه رئیس جمهور وقت با افشاء سوء استفاده های مالی و سیاسیش مجبور به استعقاء گردید و پرتینی جانشین وی گردید. در سه سال اخیر چندین دولت بر سر کار آمده اند که همگی پس از چندی استعفاء دادند. در سال 1980 کوسیگا به نخست وزیری رسید ولی با استعفای وی بعلت عدم رأی اعتماد پارلمان و همچنین ناکامی در تشکیل دولت، فرلانی به نخست وزیری رسید ولی وی نیز با افشای فراماسون بودن چند تن از اعضای کابینه اش مستعفی شد. نخست وزیر فعلی ایتالیا جیووانی اسپادولینی است.

ملاحظات جغرافیایی

ایتالیا با 252, 301 کیلومتر مربع وسعت ( شصت و چهارمین کشور جهان) در نیمکره شمالی، نیمکره شرقی، در جنوب قاره اروپا، در شمال دریای مدیترانه، شرق دریای تیرنو و در غرب دریاهای آدریاتیک و ایونی (یونان) قرار گرفته و با کشورهای سوئیس و اتریش در شمال، فرانسه در شمالغربی و یوگسلاوی در شمالشرقی همسایه بوده و در ضمن کشورهای کوچک سان مارینو واتیکان در آن واقع شده اند.

بر روی هم ایتالیا کشوری است کوهستانی که قسمت عمده آن را بخصوص در قسمت شبه جزیره ای، کوهها در برگرفته و مهمترینشان رشته کوههای آلپ و آپنین (آنپینو) هستند. آتشفشانهای فعالی مانند وزوو و اتنا که گاهگاهی فعالیت آتشفشانی دارند نیز دیده می شوند. جلگه رود پو مهمترین جلگه و حاصلخیزین نواحی آن بوده و حدود 15% خاک آن را شامل می شود. دیگر نواحی پست آن عمدتاٌ در کناره ها و اطراف رودها واقع شده اند.رودهای آن کوتاه و پرآب بوده و مهمترینشان عبارتند از: پو، آدیجه، آرنو، توره، فلوره، برادانو و ولتورنو. جنگها در آن وسعت زیادی داشته و عمدتاٌ در نواحی شمالی و شبه جزیره ای واقه شده اند . آب و هوای ایتالیا در کوههای آلپ، معتدل کوهستانی و در سایر نواحی مدیترانه ای و معتدل و همراه با بارندگی فراوان می باشد.بلندترین نقطه آن، قله مون بلان (ایتالیائی: مونته بیانکو) به ارتفاع 807, 4 متر، در مرز فرانسه واقع شده و رودهای پو (676 کیلومتر)، آدیجه (362 کیلومتر) و آرنو (240 کیلومتر ) طویلترین رودهای آن می باشند. دریاچه مادجوره (ماجوره) (212 کیلومتر مربع)، وسیعترین دریاچه و جزیره های سیسیل (460, 24 کیلومتر مربع) و ساردنی (ایتالیائی: ساردنیا) (080,  24 کیلومتر مربع) وسیعترین جزیره های آن می باشند.

ملاحظات سیاسی

سازمانهای قانونگذاری ، مجلس شورای ملی ( که شامل مجلس نمایندگان و مجلس سنا ) و انجمن شورای محلی را میشود.مسئولان اجرایی اصلی قانون ، دولت مرکزی ، دولت محلی و ادارات شهرستانی و ادارات وابسته به شهرداری می باشند . با این همه مجلس تصمیم دارد که یک رفرم را تصویب کند که در آن اجازه داده می شود هواداران خود مختار نظام فدرال بصورت ادارات محلی درآیند و دولت را اداره نمایند .

حکومت این کشور جمهوری بوده و رئیس جمهور ساندرو (الساندرو) پرتینی و نخست وزیر جیووانی اسپادولینی از حزب جمهور یخواه و کابینه وی ائتلافی از 5 حزب است. قوه مقننه از دو مجلس تشکیل یافته یکی سنا با 322 عضو و دیگری مجلس نمایندگان با 630 عضو. مدت نمایندگی هریک از این مجالس 5 سال است. قانون اساسی موجود در سال 1948 تدوین شده است. براساس آخرین تقسیمات کشوری، ایتالیا از 20 ناحیه تشکیل گردیده که تعدادی از‌آنها در امور داخلی خویش خودمختاری دارند.

فعالیت احزاب در ایتالیا آزاد بوده و احزاب مهم آن عبارتند از: دموکرات مسیحی، کمونیست، سوسیالیست، نئوفاشیست (جنبش سوسیالیستی)، سوسیال دموکرات، رادیکال، جمهوریخواه و لیبرال.

ایتالیا به لحاظ استقلال سابقه دیرینه دارد ولی از سال 1946 به حکومت جمهوری تبدیل شده و روزملی آن اولین یکشنبه ماه ژوئن می باشد. در سال 1955 به عضویت سازمان ملل درآمده و علاوه بر آن در سازمانهای زیرناتو – وئو – شورای اروپا – آدب – سی سی دی – اسه – جامعه اروپا – امس – فائو- گات – یا اآ- بانک جهانی  - ایکائو – ایلوایمکو – ایمف – اواسی دی – یونسکو- یوپو – ومو- وهو نیز عضویت دارد.

ملاحظات اقتصادی

طبق آمارسال 1999 ، جی دی پی ( درآمد ناخالص ملی )، بر مبنای قیمتهای جاری از بازاربر 265/128/2 بیلیون  لیره با یک افزایش 9/2% بالغ می گردد.

واحد پول آن لیره ایتالیا (Lit)معادل100 سنتسیمو (چنتزیمو) است که هر 25/829 لیره ایتالیا برابر با یک دلار می باشد.تولید ناخالص ملی در سال 1978 حدود 39/238 میلیارد دلار بوده (درآمد سرانه، 189, 4 دلار) که 40% آن از صنایع و 7% از کشاورزی بدست می آید.

رخ سالانه رشد تولید ناخالص ملی حدود 2% است. درآمد بودجه ملی در سال 1977 بالغ بر 45/49 میلیارد دلار و هزینه های بودجه در همین سال معادل 4/63 میلیارد دلار بوده است.

واردات ایتالیا در سال 1980 حدود 48/99 میلیارد دلار بوده که بیشتر شامل: نفت، فلزات ، ماشین آلات،آهن و پولاد است که اکثراٌ از کشورهای آلمان غربی (16%) ، فرانسه (12%) و امریکا (8%) وارد می شود. میزان صادرات این کشور حدود 91/77 میلیارد دلار است که بیشتر شامل: ماشین آلات صنعتی، وسائط نقلیه، نساجی، اتومبیل و جنگ افزار است و اکثراٌ به کشورهای آلمان غربی (18%)، فرانسه (14%) و امریکا و انگلستان (هرکدام 5/4%) صادر می شود.مهمترین صنایع کشور عبارتند از اتومبیل ، صنعت نفت، نساجی، ماشین آلات، کشتی سازی، هواپیماسازی، صنایع نظامی، شیمیایی و غذایی . غلات، برنج، انگور، زیتون، و میوه جات مهمترین محصولات کشاورزی آن کشور را تشکیل داده و سرانه زمین مزروعی برای هر نفر بالغ بر 16/0 هکتار می باشد. تولید سالانه (1978) گوشت گاو 000, 100 ,  1 تن، گوشت خوک 000, 920 تن، گوشت گوسفند 000, 53 تن و صید ماهی 000, 427 تن می باشد. تولید سالانه (1978) نیروی الکتریسته نیز معادل 8/174 میلیارد کیلووات ساعت است.سرب و جیوه (دارای رتبه اول در جهان) مهمترین معادن ایتالیا می باشند و دیگر معادن آن سنگ آهن، نفت، گاز طبیعی، لیگنیت، سولفور آهن، طلا ، نقره و روی هستند . ذخیره نفت زیرزمینی آن بالغ ر 645 میلیون بشکه است (1980).