کشور افریقای مرکزی:

جمهوری آفریقای مرکزی (به فرانسوی: République centrafricaine) کشوری است در مرکز آفریقا. پایتخت آن شهر بانگوئی است.    بقیه در ادامه مطلب... ز

زکات علم در نشر ان است.امام علی(ع)

افریقای مرکزی

 


جمهوری آفریقای مرکزی (به فرانسوی: République centrafricaine) کشوری است در مرکز آفریقا. پایتخت آن شهر بانگوئی است.  بقیه در ادامه مطلب... ز

زکات علم در نشر ان است.امام علی(ع)

افریقای مرکزی

۱ تاریخ

۲ سیاست

۳ تقسیمات کشوری

۴ جغرافیا

۵ مناطق جغرافیایی

۶ شهرهای مهم

۷ اقتصاد

۸ مردم

۹ فرهنگ

 تاریخ

این کشور شاهد بیشترین بهره کشی‌های استعمارگران فرانسوی در بین تمامی کشورهای آفریقایی بوده‌است و بیشترین زیان‌های دوران استعمار را تجربه کرده‌است.

سیاست

این کشور دارای رژیم جمهوری است.آفریقای مرکزی در سال ۱۹۶۰ به استقلال رسید و در همان سال نیز به عضویت سازمان ملل متحد در آمد.

 تقسیمات کشوری

کشور آفریقای مرکزی به ۱۶ استان بخش شده‌است که ۲ تای آنها ناحیه ویژه اقتصادی هستند. شهر بانگوئی، پایتخت، به صورت خودمختار ومستقل از سایر استانها اداره می‌شود. استان‌های آفریقای مرکزی، خود به ۷۱ شهرستان تقسیم می‌گردند. 

فهرست استان‌های آفریقای مرکزی: 

لوبای. بامینگوبانگوران. کوتو سفلی. کوتو علیا. امبومو علیا. کومو. مامبرکادی. امبومو. نانامامبر. اومبلا مپوکو. اوواکا. اوهام. اوهامپونده. واکاگا. ناحیه اقتصادی ناناگربیزی. ناحیه اقتصادی سانگا امبیری

 جغرافیا

این کشور در جنوب کشور چاد، جنوب و جنوب غربی کشور سودان، شرق کامرون و شمال دو کشور زئیر(کنگو کینشازا) و کنگو قرار گرفته‌است.

 این کشور محصور در خشکی بوده، و از هیچ طرف به دریا راه ندارد. آب و هوای گرمسیری داشته و شمال آن را، صحرا فراگرفته‌است و از جنوب نیز به رودخانه بانگوئی محدود است.

 مناطق جغرافیایی

از آنجا که آفریقای مرکزی کشور نسبتاً وسیع و گسترده‌ای می‌باشد، این کشور رااز نظر جغرافیایی و طبیعی به سه منطقه تقسیم می‌کنند:

۱– منطقه شرقی آفریقای مرکزی: شامل ۵ استان

۲– منطقه مرکزی آفریقای مرکزی : شامل ۶ استان به همراه شهر بانگوئی، پایتخت 

۳– منطقه غربی آفریقای مرکزی : شامل ۵ استان

 توجه داشته باشید که این سه منطقه از تقسیمات اداری یا سیاسی این کشور نمی‌باشند و تنها از نظر جغرافیایی به این سه منطقهٔ طبیعی تقسیم گردیده‌است.

 شهرهای مهم

شهرهای مهم این کشور بربراتی، بامباری، امبایکی، بُودا، بیمبو، کارنوت هستند.

 اقتصاد

یکای پول این کشور فرانک جامعه مالی آفریقا موسوم به فرانک سی اف آ می‌باشد.

 جنگلهای درخت سارج در جنوب شرقی، الوار صادراتی را تأمین می‌کنند. همچنین درمنطقه جنوب شرقی کشور پوشش گیاهی ساوان به اندازه وفور، به چشم می‌خورد. صادرات این جمهوری شامل: قهوه – کاکائو – الوار – تنباکو – اورانیوم – الماس و مقدار کمی طلا می‌باشد.

 مردم

این کشور نزدیک به چهار میلیون و چهارصد هزار تن جمعیت دارد که بیشتر آنها از نژاد سیاه هستند و زندگی قبیله‌ای دارند. ۳۰٪ مردم این کشور ترسا، پانزده درصد آنها مسلمان سنی و دیگران آنیمیست هستند. زبان رسمی این کشور نیز فرانسوی است. اما زبان ملی سانگو می‌باشد که در بین مردم بومی رایج تر است.

حکومت

 رئیس جمهور که شورای وزیران را انتصاب میکند ،– برای دوره ای شش ساله با رأی تمامی افراد بالغ انتخاب میگردد.کنگره این کشور متشکل است از مجمع ملی با 52 نمانیده (که مستقیما برای دوره ای پنج ساله انتخاب میشوند) و شورای اقتصادی و منطقه ای (که نیمی از اعضای آن را مجمع انتخاب میکند و باقی منتصب رئیس جمهور هستند).

 احزاب عمده سیاسی عبارتند از:

 مجمع دموکراتیک افریقای مرکزی (سابقا تنها حزب قانونی بود)

جنبش آزادیبخش خلق افریقای مرکزی (MLPC)

 آموزش

 میزان باسوادی: 7/37% (تخمین 1990).

سنین تحصیل اجباری : (فرضا) 6 تا 14 سال.

تعداد دانشگاه: 1

 دفاع

خدمت سربازی: گزینشی میباشد.

 جغرافیا

 این کشور محصور در خشکی بوده، و از هیچ طرف به دریا راه ندارد. آب و هوای گرمسیری داشته و شمال آن را، صحرا فراگرفته است.این کشور فلاتی پست است که در امتدا مرز سودان با کوه های بونگوس و در غرب با کوه های کاره مرتفع میگردد ،همچنین درمنطقه جنوب شرقی کشور پوشش گیاهی ساوان به حد وفور، به چشم می خورد.

 رودهای مهم: اوبانگی، زئیر، شاری.

بلندترین نقطه: قله گائو 1420 متر.

آب و هوا: در علفزارهای استوایی شمال میزان بارندگی بین نوامبر تا مارس کم است. در مناطق جنوبی با دمای بالا و بارش سنگین، استوایی است.  

اقتصاد

 جمع آوری پنبه در یک دهکده سنتی در آفریقای مرکزی 

زراعت معیشتی غالب است،. الماس بیش از 25% از درآمدهای ارزی کشور را به خود اختصاص میدهد.جنگلهای درخت سارج در جنوب شرقی، الوار صادراتی را تأمین می کنند. صادرات این جمهوری شامل:پنبه ، قهوه ، کاکائو، الوار ، تنباکو، اورانیوم، الماس و مقدار کمی طلا می باشد.

آفریقای مرکزی یکی از فقیرترین کشورهای جهان است و – عمدتا به خاطر سوء مدیریت طی حکومت بوکاسا – اقتصاد آن از زمان استقلال رو به زوال رفته است.  

تاریخ معاصر  

نفوذ فرانسه از 1889 شروع و در 1903 این منطقه با نام اوبانگی شاری مستعمره فرانسه شد. از حقوق انحصاری بر مناطق وسیعی از این مستعمره که به شرکتها اعطاء میشود، لطمات بزرگی بر آن وارد آمد.

استقلال – با نام جمهوری افریقای مرکزی – در 1960 حاصل گشت. در 1965 ژان بدل بوکاسا طی کودتایی قدرت را در دست گرفت. در 1976 وی خود را امپراتور خواند و با تشریفات بسیار تاجگذاری کرد. شورش دانشجویان و محصلین به پایان رژیم خونخوارش در 1979 کمک کرد. از 1991 نظام چند حزبی اجازه فعالیت یافته است.

 زکات علم درنشرآن است.امام علی علیه السلام.