کالیفرنیا مسکن بیش از ۱۰درصد همه آمریکایى ها، و یک عنصر اصلى ساختار فرهنگى آمریکا است. اگر چه بیش از دو سوم آمریکایى هاى بومى در ایالت محل تولد خود زندگى مى کنند، کمتر از نصف همه اهالى کالیفرنیا در این ایالت به دنیا آمده اند. وانگهى، از سال ۱۸۵۰ تقریبأ در همه دهه ها کالیفرنیا یک مقصد مهم براى مهاجرت هاى داخلى ایالات متحده بوده است.با استفاده از بیشترین معیارهایى که تعریف کننده یک منطقه است، کالیفرنیا ( نقشه۳۱ ۲۴ کیلو بایت) یک واحد منفرد نیست. جمعیت کشاورزى در دره ایمپریال Imperial در جنوب شرقى آن، با جمعیت شهرى سانفرانسیسکو تفاوت بسیار دارد. صافى چشم گیر دره سان خواکین San Joaquin با صعب العبور بودن رشته کوههاى سیرا نوادا Sierra Nevada در تضاد کامل است. در جنوب غربى آن صحرا هاى وسیع و در طول کرانه هاى ساحلى در شمال این ایالت تپه هاى پوشیده از جنگل انبوه وجود دارد. پست ترین و مرتفع ترین نقاط هم جوار در ایالات متحده، دث ولیDeath Valley و کوه ویتنى Whitney، به ترتیب، تقریبأ در معرض دید همدیگر قرار دارند. محیط طبیعى جالب و متنوع کالیفرنیا نقش مهمى در جلب ساکنان این ایالت داشته است. امروزه بیشتر جمعیت این ایالت در یک قسمت کوچک آن متمرکز شده اند و دلیل این تمرکز گستردگى مناطق خشن و ناهموار و فقدان گسترده آب است. در حقیقت این قبله آمریکائیان براى فعالیت و تفریح در هواى آزاد، از نظر سطح شهر نشینى گوى سبقت را از هر ایالت دیگر ربوده است. چند عامل در این کار دخالت دارند، اما جنبه هاى محدود کننده جغرافیاى طبیعى مطمئنأ از اهمیت برخوردار است.

زکات علم در نشر آن است. امام علی (ع)


فصل چهار دهم - کالیفرنیا

کالیفرنیا مسکن بیش از ۱۰درصد همه آمریکایى ها، و یک عنصر اصلى ساختار فرهنگى آمریکا است. اگر چه بیش از دو سوم آمریکایى هاى بومى در ایالت محل تولد خود زندگى مى کنند، کمتر از نصف همه اهالى کالیفرنیا در این ایالت به دنیا آمده اند. وانگهى، از سال ۱۸۵۰ تقریبأ در همه دهه ها کالیفرنیا یک مقصد مهم براى مهاجرت هاى داخلى ایالات متحده بوده است.

با استفاده از بیشترین معیارهایى که تعریف کننده یک منطقه است، کالیفرنیا ( نقشه۳۱ ۲۴ کیلو بایت) یک واحد منفرد نیست. جمعیت کشاورزى در دره ایمپریال Imperial در جنوب شرقى آن، با جمعیت شهرى سانفرانسیسکو تفاوت بسیار دارد. صافى چشم گیر دره سان خواکین San Joaquin با صعب العبور بودن رشته کوههاى سیرا نوادا Sierra Nevada در تضاد کامل است. در جنوب غربى آن صحرا هاى وسیع و در طول کرانه هاى ساحلى در شمال این ایالت تپه هاى پوشیده از جنگل انبوه وجود دارد. پست ترین و مرتفع ترین نقاط هم جوار در ایالات متحده، دث ولیDeath Valley و کوه ویتنى Whitney، به ترتیب، تقریبأ در معرض دید همدیگر قرار دارند. محیط طبیعى جالب و متنوع کالیفرنیا نقش مهمى در جلب ساکنان این ایالت داشته است. امروزه بیشتر جمعیت این ایالت در یک قسمت کوچک آن متمرکز شده اند و دلیل این تمرکز گستردگى مناطق خشن و ناهموار و فقدان گسترده آب است. در حقیقت این قبله آمریکائیان براى فعالیت و تفریح در هواى آزاد، از نظر سطح شهر نشینى گوى سبقت را از هر ایالت دیگر ربوده است. چند عامل در این کار دخالت دارند، اما جنبه هاى محدود کننده جغرافیاى طبیعى مطمئنأ از اهمیت برخوردار است.

محیط طبیعی

ساحل کالیفرنیا را رشته کوههایى طولانى پوشانده که معمولأ در جهت شمال غرب ادامه دارند. این کوهها جمعأ کوههاى ساحلى Coast Ranges نامیده مى شود. بیشتر آنها بسیار مرتفع نیستند- قله هاى آنها بین ۱۰۰۰ تا ۱۶۰۰ متر ارتفاع دارد- در نتیجه فشارهاى طبقات زیرین که با قسمت غرب آن در تماس است این بلندى ها به شدت خم شده و دچار گسل شده اند. خطوط گسل زلزله کالیفرنیا در همان جهت ارتفاعات ساحلى یعنى به سوى شمال شرق است.

در قسمت هاى وسیعى از این منطقه زلزله هاى کوچک پدیده اى عادى به شمار مى آید؛ بخصوص از حوزه خلیج سانفرانسیسکو به طرف جنوب تا نزدیکى بیکرز فیلد Bakersfield و از منطقه لس آنجلس در جهت جنوب شرقى تا دره ایمپریال.

در شرق ارتفاعات ساحلى تا فاصله زیاد، دره مرکزى Central Valley واقع شده است . این دره که بى نهایت صاف است، از شمال تا جنوب ۶۵۰ کیلومتر طول دارد. و در بعضى از جاها عرض آن به حدود ۱۵۰ کیلومتر مى رسد. دره مرکزى در اصل امتداد وسیع اقیانوس آرام بوده است که فقط در خلیج سانفرانسیسکو به دریا راه داشته است. این قسمت قبلى از دریا که دریافت کننده مواد رسوبى حمل شده از تپه هاى غربى سیرا نواداSierra Nevada است، توسط این مواد پر شده است. نتیجه چشم اندازى عارى از پستى و بلندى است که از نظر فرصت هاى کشاورزى در مقیاس بالا، بالقوه بسیار غنى است.

در جهت شرق دره مرکزى، به تدریج بر ارتفاع سیرا نوادا افزوده شده و به شدت دچار فرسایش گردیده است. جانب شرقى کوهها، برعکس، از لحاظ ارتفاع، به شدت تغییر مى کند. این ارتفاعات، کوههاى گسل دار هستند، کوه هاى صخره اى بزرگ که به عنوان یک واحد سر برآورده و در سمت شرق انحناى آن خیلى شدید تر از طرف غربى آن است. زیرا ارتفاع آنها افزوده شده و گذرگاههاى کمى دارند، بلندى هاى سیرا نوادا یک مانع عمده حرکت بین مرکز و شمال کالیفرنیا و مناطق شرقى محسوب مى شوند.

دو چشم انداز دیگر، که کمتر داراى خصوصیات مربوط به کالیفرنیا هستند، توپوگرافى این ایالت را کامل مى کنند. در شمال، الگوى کوه – تپه- کوه -، شکسته مى شود و بسیارى از قسمت هاى آن عمومأ کوهستانى است. قسمت فلات داخلى، که مستقیمأ در شمال دره مرکزى قرار دارد شامل دو قله مهم آتشفشانى ایالت، مانت لسن Mount Lassen و مانت شستا Mount Shasta است. در جنوب شرقى دره مرکزى، حوزه بزرگ رودخانه هاى داخلى، مرکب از کوههاى کم ارتفاع همراه با زمین هاى وسیع نسبتأ هموار است.

تنوع در آب و هواى کالیفرنیا و پوشش گیاهى تقریبأ به وسعت تنوع توپوگرافیک آن است. مهمترین عامل بارندگى، حرکت مکرر هواى پر از رطوبت به طرف جنوب شرقى است که از سوى اقیانوس آرام در شمال شرق مى آید: فاصله اى در جنوب که سیستم هاى توفانى این توده هوا مى توانند بپیمایند، تا حد زیادى تحت تأثیر یک توده مرکزى با ثبات و داراى فشار زیاد قرار مى گیرد که معمولأ در خارج از ساحل غربى مکزیک یافت مى شود. این مرکز بى حرکت راه حرکت طوفانهایى که از توده هواى ساحلى حاصل شده و در جهت جنوب در حرکت است را مسدود کرده و این سیستم رطوبت زا را به طرف شرق مى راند. این جریان مسدود سازى در طول تابستان به طرف شمال و در زمستان در جهت جنوب تمایل دارد.

در نتیجه وجود این توده هاى هوا، یک افت مشخص شمالى- جنوبى در متوسط بارندگى اتفاق مى افتد. به طور متوسط شمال بسیار مرطوب تر از جنوب است. علاوه بر آن، تابستان ها بویژه در جنوب، به نحو چشمگیر تر از زمستان ها هستند در تابستان، جنوب کالیفرنیا غالبأ دوره هاى طولانى بدون بارندگى را تجربه مى کند. بدین دلیل، تپه هاى پردرخت کوهستانى خشک شده و مستعد آتش سوزى مى شوند. آتش سوزى در جنگل ها، یکى دیگر از مشکلات دائمى منطقه، بیش از همه در اواخر تابستان و پائیز، یعنى در اواخر فصل طولانى بى باران اتفاق مى افتند.

ساحل شمال سانفرانسیسکو، داراى درجات حرارتى است که در فصول مختلف، تغییر نسبتأ کمى دارد، در طول سال داراى بارندگى زیادى است و اغلب هواى آن ابرى است.

دره مرکزى بسیار خشک تر از حاشیه هاى ساحلى ایالت است. بارندگى سالانه معمولأ کمتر از نصف تپه هاى غربى سلسله کوههاى ساحلى با همان عرض جغرافیایى است. براى مثال، در مندوسینو، در ساحل شمال سان فرانسیسکو به طور متوسط سالى ۹۲ سانتى متر باران مى بارد، در حالیکه در یوبا سیتى که مستقیمأ در شرق مندوسینو در قلب دره ساکرامنتو واقع شده متوسط بارندگى سالانه تنها ۵۲ سانتى متر است. در جنوب، سان لوئیس اوبیسپو در ساحل به طور متوسط ۵۲ سانتى متر باران دارد، در حالى که بیکرز فیلد که دور از ساحل واقع شده، سالانه باید تنها ۱۵ سانتى متر باران سرکند.

تفاوت هاى درجه حرارت تابستان بین نقاط ساحلى و داخلى در عرض جغرافیایى یکسان نیز بهمین اندازه چشمگیر است. متوسط درجه حرارت در ماه ژوئیه در سن لوئیس اوبیسپو ۱۸ درجه سانتى گراد است؛ متوسط بیکرز فیلد تقریبأ ۱۲ درجه بیشتر است حداکثر درجه حرارت روز در سان فرانسیسکو در اواخر تابستان معمولأ زیر ۲۷ درجه سانتى گراد است، در حالى که استاکتون Stockton، در ۱۰۰کیلومترى شرق آن هواى داغ بالاى ۳۸ درجه سانتى گراد را تحمل مى کند. بیشتر این تفاوت و نتیجه اثر تعدیل کننده جریان سرد اقیانوس در فاصله دورى از ساحل و وجود مه در بعد از ظهر و شب به طور معمول در طول ساحل است.

در قسمت داخلى سلسله کوههاى ساحلى و سیرا نوادا، در جنوب شرقى کالیفرنیا، یک منطقه وسیع تپه هاى خشک یا محیط صحرایى وجود دارد. در طول ماههاى آخر تابستان، اغلب بادهاى خشک به طرف غرب و ساحل مى وزد و با خود رطوبت فوق العاده کم و حرارتى را به دنبال دارد که ممکن است از ۴۰ درجه سانتى گراد تجاوز کند. باران منطقه داخلى جنوب شرقى کالیفرنیا، سالانه به طور متوسط کمتر از ۲۰ سانتى متر است.

الگوهاى گیاهى ایالت بسیار شبیه تنوع آب و هواى آن است. تقریبأ همه نقاط کم ارتفاع جنوب کالیفرنیا و نواحى شرقى سیرا نوادا و ارتفاعات کسیکیدCascade پوشیده از بوته هاى درمنه، کرئوزوت، بلوت کوتاه و سایر گیاهان صحرایى و نیمه صحراى است. دره مرکزى و دره هاى جنوب ارتفاعات ساحلى نسبتأ بهتر از نواحى جنوبى تر آبیارى مى شوند؛ آنها علفزارهاى پلکانى هستند. در اطراف دره مرکزى و امتداد ساحل از سانتا باربارا Santa Barbara تا خلیج مونته رى Monterey Bay، جنگل هاى باز و مخلوطى از بلوط و کاج وجود دارند. ساحل خلیج مونته رى به طرف شمال، محل رویش درخت ماموت است که بزرگترین درختان جهان محسوب مى شود. در ارتفاعات بالاتر در کوهستان هاى ساحلى و سیر ا نوادا، جنگل هاى مخلوطى از کاج و صنوبر و در نقاط باز هم مرتفع تر سیرا نوادا جنگل هاى شوکران دامنه اى، صنوبر و از جمله سکویا وجود دارد.

رشد کالیفرنیا

شاید بزرگترین اشکال کالیفرنیا، حداقل تا چند سال اخیر، محل آن در دورترین نواحى غربى ایالات متحده است، که حدود ۳۵۰۰ کیلومتر از مهمترین مناطق عرضه و تقاضاى اقتصادى کشور فاصله دارد. این انزواى نسبى با طبیعت بیشتر این سرزمین که بین سیرا نوادا و جنوب آمریکا و غرب میانه واقع شده آمیخته شده است؛ یک قسمت وسیع مملکت است، که در قسمت حمل و نقل محلى عایدى کمى دارد.

بیش از هر چیز دیگر، آب و هوا کلید اصلى غلبه بر اشکالات ناشى از موقعیت جغرافیایى ایالت بوده است. آب و هوا هم از نظر تاریخچه اقامت در ایالت داراى اهمیت است و هم از لحاظ توسعه کشاورزى آن.

سرخپوستان کالیفرنیا که قبل از ورود اروپائیان در این محل زندگى مى کردند از راه شکار و جمع آورى میوه ها و دانه ها زندگى خود را مى گذراندند. براى مواد غذایى، به غذا هاى دریایى یا غلات و دانه هایى که در جنگل ها یافت مى شد و قابل آرد کردن بود متکى بودند. قبایل بزرگ معدودى در این ایالت وجود داشتند. در عوض، بیشتر گروهها به واحد هاى کوچک شاید ۱۰ تا ۲۰ خانواده سازمان داده شده بودند. در زمان ورود اولین اروپایى ها به آمریکا، شاید از هر ۱۰ سرخپوست یکنفر در جایى زندگى مى کرد که بعدأ بصورت کالیفرنیا در آمد.

اگر چه کاشفین اسپانیایى در اواسط قرن شانزدهم به سرعت از سواحل کالیفرنیا گذشتند و آنرا به عنوان قسمتى از مایملک وسیع اسپانیا در آمریکاى شمالى به حساب آوردند، براى دو قرن بعد اساسأ از آن غافل بودند. زمانى که در اواخر قرن نوزدهم در مورد توسعه متصرفات انگلستان و روسیه در قسمت غربى آمریکاى شمالى نگرانى هایى بوجود آمد میسیونرهاى مذهبى اسپانیایى یک سلسله هیئت هایى را از سان دیه گوSan Diego تا سونوما Sonomaدر نزدیکى سانفرانسیسکو مستقر کردند. به این مهاجر نشین هاى مذهبى توسط پادگان ها (قلعه ها) و معدودى دهکده هاى سرخ پوستى (شهرک ها) بهم پیوسته بود. در چند دهه بعد، دولت هاى اسپانیا و مکزیک یک سلسله اسناد مالکیت زمین هاى بزرگ (دامداری) را به مهاجران اعطا کردند، اما هنوز هم این ناحیه اهمیت فرعى داشت. شهرها کوچک و بى رونق بود و پوست و پیه حیوانات (براى شمع سازی) مهمترین صادرات دامدارى ها بودند.

به دنبال تصرف کالیفرنیا توسط ایالت متحده در سال ۱۸۴۶، برخورد به یک رگه بزرگ طلا در تپه هاى مرکزى سیرا نوادا در سال ۱۸۴۸ اولین تغییر عمده را در وضع مالى مهاجر نشین ها به وجود آورد . در عرض یک سال ۴۰،۰۰۰ نفر از راه دریا و از طریق بندرگاه سان فرانسیسکو به محل معادن وارد شده بودند. شاید به همین تعداد هم از طریق زمین آمدند. در سال ۱۸۵۰، کالیفرنیا یک ایالت بود. دوره پرهیجان و هجوم براى بدست آوردن طلا تنها چند سال دوام داشت، اما توانست انزواى ایالت نسبت به بقیه کشور را در هم شکند.

جنوب کالیفرنیا، مرکز اشغال اسپانیایى ها در این ایالت، در توسعه اولیه جمعیت آن سهمى نداشت، اما تکمیل راههاى آهن در سال هاى دهه ۱۸۸۰ که به غرب مى رفت ناگهان به زندگى ساکت این ناحیه خاتمه داد. در کوشش براى بوجود آوردن مشترى براى خود، کمپانى هاى راه آهن تبلیغات زیادى را براى جلب مهاجر نشین ها براه انداختند، به تازه واردین کمک کردند خانه و شغل بیابند و کرایه ها را پائین آوردند. در خلال اولین دوره رونق زمین در کالیفرنیا، بین سال هاى ۱۸۸۱ و ۱۸۸۷، جمعیت لوس آنجلس از ۱۰،۰۰۰ نفر به ۷۰،۰۰۰ نفر افزایش یافت.

در طول این دوره و سالهاى بعد تعداد زیادى از محصولات کشاورزى نیز براى کشت وارد این منطقه شد که از جمله آنها مى توان از پرتقال اعلا، لیمو و پرتقال والنسیا، آووکادو و خرما نام برد. این محصولات در بازارهاى شرقى طالب داشتند و در آن زمان در ایالات متحده تنها جنوب کالیفرنیا مى توانست آنها را به مقادیر زیاد تولید کند. تا اوایل قرن بیستم، کشاورزى بصورت ستون فقرات اقتصادى کالیفرنیا باقى مانده بود.

کشاورزى امروزه

کالیفرنیا، که طبق بعضى از معیارها بیش از هر ایالت دیگرى زندگى در آن به صورت شهرى درآمده، در عین حال از لحاظ مجموعه درآمد کشاورزى، مقام اول را دارد و کشاورزى ترین ایالت آمریکا به حساب مى آید. در سال ۱۹۹۸ ارزش بازار محصولات کشاورزى آمریکا به ۱۶/۶ میلیارد دلار رسید. کشاورزى کالیفرنیا اگر چه به علت وجود محصولات ویژه خود داراى خصوصیتى متمایز است، در حقیقت این به علت برخوردار بودن از انواع آب و هوا در منطقه و تقاضاى بازار براى جمعیت بزرگ خود است که این خصوصیات را یافته است.

بسیارى از محصولات ویژه آن نسبت به تنوع آب و هوا یا نوع خاک حساسیت دارند. دره هاى رشته کوههاى ساحلى که به ساحل اقیانوس آرام ختم مى شوند، غالبأ مه گرفته هستند و از درجه حرارت ملایمى برخوردارند. سبزى هایى از قبیل کنگر فرنگى، کاهو، گل کلم، کلم فندقى تحت چنین شرایطى خوب به عمل مى آید. انگور هاى متنوعى که اغلب بهترین شراب هاى آمریکا را به دست مى دهند، به آب و هواى ملایم و آفتابى، از قبیل آنچه که در دره هاى داخلى کوههاى ساحلى در اطراف سانفرانسیسکو وجود دارد نیاز دارند. انگورهاى دره سان خواکین و جنوب کالیفرنیا، جایى که درجه حرارت خیلى بیشتر است، براى مصرف سر میز، تهیه کشمش و تهیه شراب هاى نه چندان عالى بکار مى رود. بیشتر گلهایى که در ایالات متحده براى تهیه بذر کاشته مى شود در دره لامپوک در غرب سانتا باربارا بعمل مى آیند. پرتقال هاى درشت و لیمو تقریبأ به طور انحصارى در طول ساحل و منطقه داخلى اطراف خلیج لس آنجلس بعمل مى آید.

اهمیت بسیارى از محصولات ویژه کالیفرنیا علت موفقیت خیره کننده کشاورزان این ایالت را در رخنه به بازارهاى دور دست شرق آمریکا چندان توضیح نمى دهد. این محصولات را مى توان، حداقل در سطحى بالا، تنها در چند نقطه معدود کشور به عمل آورد. بیشتر آنها به فصل هاى طولانى رشد نیاز دارند. بنابراین در مناطقى که تقاضا هست، رقابت محلى وجود ندارد. جنوب کالیفرنیا، به ویژه دره ایمپریال قادر است در زمستان نیز سبزى جات مختلف را به بازار عرضه کند، و این زمانى است که رقابت در حداقل بوده و قیمت ها به حداکثر خود رسیده اند.

اگر چه کالیفرنیا محصولات کشاورزى فراوانى تولید مى کند، هر محل بیشتر روى تولید یک یا چند محصول بخصوص تکیه مى کند، و بعضى از محصولات ویژه کالیفرنیا تنها توسط عده معدودى کشاورز حاصل مى شود. در دره سان خواکین بعضى از زمین هاى زراعتى هزارها هکتار مساحت دارند.

کشاورزى کالیفرنیا بیشتر ایالت یک بازار عظیم تقاضا براى آب به وجود آورده است. تقریبأ تمامى پنبه، چغندر قند، سبزى جات، برنج، میوه جات، گلها و دانه هاى حاصل شده در زمین هاى آبى کاشته مى شوند. کالیفرنیا بیش از هر ایالت دیگر داراى زمین هاى آبى است. مساحت این زمین ها به ۳/۵ میلیون هکتار مى رسد، و کشاورزان این ایالت بیش از یک چهارم آب زراعتى کشور را به مصرف مى رسانند. زمین هاى آبى این ایالت هر سال به طور متوسط یک متر آب "مصنوعى" دریافت مى کنند.

انتخاب نوع محصول در هر نقطه به میزان آب مورد دسترس، و نیز نوع خاک، زه کشى، پستى و بلندى زمین و فصل رشد بستگى دارد. اما پتانسیل آبیارى اهمیت اساسى دارد. با گذرى در طول دره سان خواکین مشاهده مى کنیم که دام ها در تپه هاى سیرا در حال چرا هستند، کشاورزى دیم غلات در زمین هاى هموار تر پائین، جایى که براى آبیارى بیش از حد بلند است رواج دارد. درختان میوه و تاکستان هایى که آبیارى مى شوند در خاکهاى نزدیک کف دره که بهتر زه کشى شده اند کاشته مى شوند؛ و محصولات آبى از قبیل پنبه و سبزى جات در سطح هموار کف دره کاشته مى شود.

کوهها و دره هاى شمالى در سیرا نوادا، جایى که مزارع یا مناطق شهرى معدودى وجود دارد، حدود ۷۰ درصد بارندگى سالانه را دریافت مى کنند در حالى که ۸۰ % آب زمین هاى آبى در جنوب که خشک تر است، مصرف مى شود. از بین مناطق کشاورزى مهم ایالت، تنها نواحى شمال سانفرانسیسکو و چند دره ساحلى در جنوب هر سال به طور متوسط از۵۰ سانتى متر بارندگى بهره مند مى شوند.

کشاورزان مهمترین مصرف کنندگان آب هستند، اما این شهرها بودند که توسعه مجتمع عظیم انتقال آب ایالت را آغاز کردند. در آغاز قرن بیستم، لس آنجلس دیگر قادر نبود به آبهاى زیر زمینى خود کفایت کند و در دره آونز در شرق سیرا نوادا که حدود ۳۰۰ کیلومترى شمال شهر است، دنبال منابع دیگر آب بود. در سال ۱۹۱۳ "قنات لس آنجلس" آب را به این شهر منتقل مى کرد. این قنات هنوز نیمى از نیازهاى شهر را برطرف مى کند. در سال ۱۹۲۸ لس آنجلس و ده شهر دیگر جنوب کالیفرنیا، ناحیه آب منطقه اى لس آنجلس بزرگ را تشکیل دادند. تا نیازهاى آنها را به نحو مناسبى تأمین کنند. امروزه نیازهاى شش کانتى (بخش)، بیش از ۱۳۰ شهر، و نیمى از جمعیت کالیفرنیا بدین طریق تأمین مى شود.

شاید جالب ترین حادثه در تاریخچه آب ایالت در سال ۱۹۰۵ در دره ایمپریال روى داد. در سال ۱۹۰۱ شرکتهاى خصوصى کانال هایى را حفر کردند که آب را از رودخانه کلرادو به دره ایمپریال منتقل کند؛ نتیجه یک رونق ناگهانى در زمین هاى کشاورزى بود. سپس در فوریه ۱۹۰۵، رودخانه کلرادو طغیان کرد، کانالهاى آن ویران شد و آب به داخل مجراهاى آبیارى روان شد. پس از مساعى فوق العاده، در پائیز سال ۱۹۰۶ رودخانه به داخل کانالهاى آن هدایت شد اما تا آن زمان ۱۱۰ کیلومتر مربع از زمینهاى دره با " سالتون سى" Salton Sea پوشیده شد؛ جرمى که هنوز وجود دارد و اندازه آن به علت زهکشى زمین هاى آبى در دره حفظ شده است.

در سالهاى دهه ۱۹۴۰، اداره احیاى زمین هاى فدرال پروژه دره مرکزى را براى بهبود وضع آبیارى در این دره آغاز کرد. امروزه آب انتقالى از رودخانه ساکرامنتو توسط کانال دلتا- مندوتا در جهت جنوب و در طول غرب دره سان خواکین به مندوزا جریان دارد ؛ جایى که به رودخانه سان خواکین مى ریزد. بدین طریق بیشتر جریان طبیعى رودخانه سان خواکین مى تواند براى آبیارى قسمت جنوبى دره، یعنى محل اصلى کشاورزى ایالت مورد استفاده قرار گیرد.

شهرهاى کالیفرنیا

با وجود اهمیت ملى کشاورزى کالیفرنیا، جمعیت آن عمدتأ شهرى است و این جمعیت همچنان افزایش مى یابد. بیشتر جمعیت ایالت در یکى از دو ناحیه مهم شهرى زندگى مى کنند که مرکز یکى از آنها لس آنجلس و دیگرى سانفرانسیسکو است.

رونق بازار زمین در سال هاى دهه ۱۸۸۰ باعث شد که دهها شهر کوچک در اطراف لس آنجلس و سواحل جنوب کالیفرنیا به وجود آید. هنگامى که جمعیت این شهرها افزایش یافت آنها به تدریج زمین هاى کشاورزى اطراف خود را که بین اینها فاصله انداخته بود گرفتند.

بیشتر طول۳۰۰ کیلومتر خط ساحلى از سانتا باربارا تا سان دیه گو، اکنون توسط یک ابر شهر طولانى اشغال شده که محل زندگى حدود ۱۵ میلیون کالیفرنیایى است. همه این مجموعه اساسأ در قرن بیستم به وجود آمده؛ بنابر این بسیارى از عناصر شهر هاى شرقى که در خلال قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم در چشم انداز آنجا پدید آمد در لس آنجلس وجود ندارد. از جمله این پدیده هاى غایب ساختمان هاى چهار تا پنج طبقه بدون آسانسور، انبارهایى با همین اندازه، خطوط آهن زمینى یا متروى زیر زمینى است.

مهمترین انگیزه و پدیده در شهرهاى بزرگ جنوبى اتومبیل شخصى بوده است. نیمى از قسمت مرکز لس آنجلس، به صورت جاده یا پارکینگ، به اتومبیل اختصاص داده شده است. سیستم فشرده شاهراهها در مناطق شهرى حرکت سریع در سراسر بیشتر منطقه را امکان پذیر مى سازد. در منطقه لس آنجلس از لحاظ سرانه از هر نقطه دیگر ایالات متحده، اتومبیل بیشترى وجود دارد و سیستم حمل و نقل عمومى آن در حداقل است.

سرانجام آنکه لس آنجلس شهرى است بدون مرکز. منطقه واحد تجارتى مرکزى که به طور سنتى مرکز فعالیت هاى شهرى است، اینجا تقریبأ وجود ندارد. لس آنجلس در حقیقت ترکیبى است از شهرهاى زیاد که با هم رشد کرده اند و مساحت آنها افزایش یافته است؛ چهارده شهر آن در حال حاضر، هر کدام جمعیتى بیش از صد هزار نفر دارند. فقدان منطقه تجارت مرکزى تا اندازه اى نتیجه ادامه موجودیت مراکز مستقلى براى هر کدام از این جوامع است.

اگر چه منابعى در این منطقه وجود دارد، اهمیت کلى آنها فوق العاده نیست. علاوه بر کشاورزى، تولید نفت نیز اهمیت دارد. سه عدد از حوزه هاى نفتى مهم آمریکا در جنوب کالیفرنیا واقع شده اند. توسعه منابع نفتى دریایى از سال ۱۹۶۵ شروع شد. تقاضاى زیاد براى فرآورده هاى نفتى، به خصوص بنزین بدان منجر شده است که تقریبأ همه تولید کالیفرنیا در این زمینه در محل مصرف شود.

جنوب کالیفرنیا به عنوان محل هالیوود، که مرکز صنعت فیلم آمریکا است، شهرت جهانى دارد. در اوایل دوره فیلم سازى، صحنه هاى بیرونى و نور طبیعى موضوعى عادى بود. آسمان هاى بدون ابر و دوره هاى کوتاه مدت سرما، باعث شد که خیابان ها و مزارع آن صحنه فیلم هاى بى شمارى باشد. لس آنجلس همچنان یکى از مراکز ساخت فیلم هاى سینمایى و تلویزیونى آمریکاست، اما امروزه صنعت فیلم سازى تنها نقش کوچکى در اقتصاد شهرهاى بزرگ منطقه دارد و کمتر از ۲ % کارگران در این بخش فعالیت مى کنند.

آب و هواى مناسب و مناظر متنوع آن بخصوص در طول ساحل، از همان ابتدا باعث شد که جنوب کالیفرنیا یکى از مراکز تفریحات هواى آزاد در کشور باشد. امروزه به این امتیازات طبیعى بعضى از بزرگترین و بهترین تاسیسات تفریحى آمریکا نیز افزوده شده است. پارک بالبوا Balboa در سان دیه گو، با باغ وحش عالى آن، پارک تفریحى ناتس برى فارمKnott’s Berry Farm و مرینلند Marineland جزو جاذبه هاى اصلى آن هستند. دیزنى لندDisney land به یک پدیده شگفت انگیز آمریکایى تبدیل شده و مقصد نهایى جهانگردان بى شمارى است.

جنوب کالیفرنیا همچنین یک مقصد مهم براى اهالى آمریکاى لاتین و مهاجران آسیایى است که وارد ایالات متحده مى شوند. از هر چهار نفر دانش آموز در ناحیه مدارس لس آنجلس بیش از یک نفر به یکى از ۱۰۴ زبان مختلف بهتر از انگلیسى صحبت مى کند.

مهاجران، به خصوص آنهایى که اخیرأ آمده اند اغلب در محلات قومى خود ساکن مى شوند. مثل توکیو یک قسمت طولانى از شهر، طراوت و چالاکى خود را دارد. مونترى Monterey پارک در دره سان گابریل، بیش از ۵۰ % آسیایى است و اهالى این شهر آن را به آسیایى ترین شهر داخل ایالات متحده تبدیل کرده اند. رستوران هاى متنوع قومى در سراسر شهر، به خصوص در محلات مخصوص این ملیت ها وجود دارد.

مع الوصف همه اینها منابع کافى براى تأمین زندگى ۱۵ میلیون نفر نیست. منابع سنگین از قبیل زغال سنگ یا سنگ آهن تقریبأ وجود ندارد. سان دیه گو داراى یک بندرگاه مناسب است. اما بندر گاه لس آنجلس، که تمامأ مصنوعى است، در حد متوسط است.

اگر چه جنوب کالیفرنیا بسیار بیشتر از اکثر مناطق کشور از هزینه هاى دولتى بهره مند شده است. کالیفرنیا حدود ۲۰ % کل بودجه وزارت دفاع و تقریبأ ۵۰ % بودجه سازمان هوانوردى و فضایى آمریکا را جذب مى کند. سان دیه گو مقر نیروى دریایى آمریکا در ساحل غربى است و این نیرو بزرگترین کارفرماى شهر است. براى شهرى با جمعیتى بیش از ۲ میلیون نفر، سان دیه گو تعداد نسبتأ کمى را در بخش صنعت و کارخانجات به کار گرفته است و مطمئنأ این یکى از دلایل مهم این موضوع است که این شهر ادعا مى کند یکى از سرزنده ترین شهرهاى آمریکاست. همچنین صنایع الکترونیک - که در آن ارزش افزوده توسط سازنده در حد بالایى قرار دارد و به ویژه مهارت هاى کارگرى اهمیت دارد- یکى از عوامل مهم کمک کننده به اقتصاد کالیفرنیا است.

از نظر حجم بهاى خرده فروشى لس آنجلس از نیویورک و حومه آن بالاتر و ارزش کالاهاى ساخته شده آن نیز بیشتر است. ۱۰ سال قبل سانفرانسیسکو به عنوان مرکز مالى ساحل غربى شناخته شد. این شهر از لحاظ سپرده هاى بانکى در سطح آمریکا پس از نیویورک قرار دارد. بندر هاى دوقلوى لس آنجلس و لانگ بیچ Long Beach از نظر میزان افزایش بار دریافتى در جهان مقام اول را دارند. ارزش کالاهاى صادراتى و وارداتى دریایى آنها اکنون به راحتى بیش از بنادر نیویورک و نیو جرسى است.

در مقایسه با رقباى تازه ثروتمند شده خود در جنوب، سانفرانسیسکو خود را به عنوان شهرى قدیمى و جهان وطنى مى شناسد. این شهر مرکز اصلى شمالى براى منافع اسپانیایى و مکزیکى در کالیفرنیا بود و محل اصلى تأمین احتیاجات براى جویندگان طلا در کالیفرنیا به شمار مى رفت. در سال ۱۸۵۰ بزرگترین شهر در ساحل اقیانوس آرام بود، عنوانى که تا سال ۱۹۲۰ حفظ کرد. تکمیل اولین راه آهن سرتاسرى در سال ۱۸۶۹، به همراه مساحت بزرگ شهر و بندر گاه عالى آن نه تنها باعث شد که مرکز توجه آمریکائیان در غرب این کشور قرار گیرد و رشد کند، بلکه این شهر به عنوان مرکز اصلى تجارت آمریکا با کشورهاى حوزه اقیانوس آرام درآمد. تعداد زیادى مهاجر آسیایى، بخصوص از چین، و نیز عده زیادى از خارجیان دیگر وارد این شهر شدند. آنها مخلوطى از خصوصیات ویژه قومى را به نمایش گذاشته اند که در نظر اول به عنوان یکى از خصوصیات بارز این شهر شناخته مى شود.

خصیصه رومانتیک تاریخ اولیه این شهر یکى از اجزاء مجموعه ایست که باعث شده سانفرانسیسکو به عنوان محبوبترین شهر آمریکا شناخته شود. وضعیت جغرافیایى آن زمینه اى عالى براى یک شهر فراهم مى سازد: تپه هاى داراى سراشیبى که مناظر عالى اقیانوس آرام یا خلیج سانفرانسیسکو را در معرض دید قرار مى دهد، به همراه آب و هوایى ملایم که در آن از تابستان هاى گاهى داغ جنوب کالیفرنیا خبرى نیست.

شهر سانفرانسیسکو در حال حاضر محل زندگى کمتر از یک هشتم ۵/۴ میلیون نفر مردمى است که در منطقه خلیج سانفرانسیسکو زندگى مى کنند. این شهر که در یک شبه جزیره کوچک احاطه شده در حقیقت جمعیت خود را از دست مى دهد در حالى که حومه هاى آن در حال گسترش است.

ناحیه خلیج سانفرانسیسکو در واقع ترکیبى از چندین ناحیه مختلف است، که هر کدام خصوصیات ویژه خود را دارد. خلیج شرقى از همه متنوع تر بوده و ترکیبى است از دانشجویان دانشگاهى، قطعات بزرگ زمین که ساکنان طبقه متوسط در آن سکونت داشته و بیشتر تاسیسات بندرى و صنایع سنگین منطقه واقع شده اند. منطقه سان خوزه– خلیج جنوبى محل زندگى طبقات مرفه تر با خانه هاى جدید، حیاط هاى زیبا و مراکز خرید محلى مهم است. در طول خلیج شمالى سان خوزه سیلیکان ولى واقع شده و دلیل این اسم گذارى تمرکز مشاغلى است که با تحقیقات شیمیایى و الکترونیک سرو کار دارند که وابسته به تولید قطعات کامپیوترى است. شمال پل گلدن گیت، شهرها کوچکترند، کارخانجات کمترى وجود دارند و مبارزه و تعارض بین زمین هاى کشاورزى و شهرى گاهى مشخص است. اینجا محل زندگى ثروتمندانى است که علاقه مند هستند در مکان هاى روستایى زندگى کنند. خود شهر سانفرانسیسکو با شبکه خیابان هایى که به طور متجانس بر روى تپه ها ساخته شده، خانه هاى به هم چسبیده قرن نوزدهم و بیستم و تنوع قومى خود، داراى جذابیتى ویژه است.

بر خلاف لس آنجلس، وجود یک مرکز عمده شهرى در منطقه خلیج سانفرانسیسکو تعجب آور نیست. بندر گاه عالى و آب و هواى خوب آن عوامل مهم محل هستند. از لحاظ حجم اینجا یک بندر مهم آمریکاى شمالى در اقیانوس آرام است. شبکه راه آهن و شاهراهها آن را حداقل در سطح هر شهر ساحلى غرب به شرق متصل مى سازد. درست همانطور که ابر شهر نقطه اتصال آمریکا به اروپا است، سانفرانسیسکو نقطه اتصال این کشور به آسیا است.

 ادامه  دارد...