معلومات راجع به هوا و علم هواشناسی(3)

با واژه اتمسفر کم و بیش همه آشنا هستیم. علوم اتمسفری در دو شاخه هواشناسی و آب و هوا شناسی به مطالعه ویژگیهای آن می‌پردازد. که این دو در مقیاس زمانی باهم فرق می‌کنند. هواشناسی شرایط جوی را در زمان معین و بطور عام با استفاده از اصول و قوانین و مدلهای ریاضی و فیزیکی و دینامیکی در کوتاه مدت بررسی ، پیش بینی می‌کند و به مطالعه تغییرات اتمسفر می‌پردازد. آب و هواشناسی هوای غالب در دراز مدت (اقلیم) را با توجه به ویژگیها و اصول و مفاهیم جغرافیایی ، عوامل بوجود آورنده و تأثیرات آن بر زندگی انسانی ، تفاوتهای آب و هوایی مکانها مورد بررسی قرار می‌دهد. بقیه در ادامه مطلب...

زکات عام در نشر آن است. امام علی (ع)

هواشناسی


 


از هوا و هواشناسی چه میدانید؟(3)

 

تهیه کنندگان: عبدالامیر کربلایی و ف. مدرک
منبع:راسخون

حرارت‌سنج خشک و تر ایستگاه هواشناسی دبیرستان شمارۀ یک هدف

(1)حرارت‌سنج خشک؛ (2) حرارت‌سنج تر؛ (3) ظرف آب؛ (4) پارچۀ مرطوب؛ (5) جعبۀ آبی که حرارت‌سنج خشک و تر در آن قرار دارد.
(1) رطوبت‌سنج (هایگرامتر) ایستگاه هواشناسی دبیرستان شمارۀ یک هدف

نم‌سنج یا هایگرامتر- در هواشناسی دانستن رطوبت در ساعات مختلف لازم است و برای محاسبۀ آن از نم‌سنج استفاده می‌کنند نم‌سنج دستگاهی است که از یک رشته مو یک عقربه و یک استوانۀ دوار که بر روی آن صفحۀ مدرج و قابل تعویض وجود دارد تشکیل شده است آنرا مانند ساعت کوک می‌کنند و استوانه آهسته می‌گردد. (شکل 8)
موهای آدمی یا حیوانات در مقابل رطوبت و خشکی حالت انقباض و انبساط دارند هرچقدر رطوبت زیاد باشد مو منبسط و کشیده می‌شود (مانند اهالی شمال ایران و روسیه و شمال اروپا که در بین آنان ندرتاً اشخاصی با موهای فری و یا مجعد می‌توان یافت) و هرچقدر هوا خشک باشد مو حالت انقباض پیدا کرده و کوتاه می‌شود (مانند مردمی که در کویرها زندگی می‌کنند و اغلب موهای کوتاه و مجعد دارند).
اثری که رطوبت یا خشکی بر روی موهای دستگاه نم‌سنج می‌گذارد سبب می‌شود که عقربۀ متصل به آن در اثر کوتاه و بلند شدن مو بالا و پایین برود و نوک عقربه بر روی صفحه مدرج استوانه اثر گذاشته و خطوطی ترسیم نماید.
با توجه به درجۀ حرارت نواحی مختلف کره، خشکی، رطوبت و تأثیر دریاها بر خشکیها است که سطح کره ارض را به قسمتهای مختلف آب و هوایی تقسیم نموده‌اند (صرف‌نظر از استثنائات) منطقه استوایی یا حاره- منطقه معتدله (جنوبی و شمالی)- منطقه قطبی (شمالی و جنوبی) که هر کدام از تقسیمات فوق به نوبه خود به علت وضع جغرافیایی و دوری و نزدیکی به دریا و پستی و بلندی دارای آب و هوای مرطوب- خشک- یا متغیر می‌باشند.
فشار هوا- هوا دارای فشار است اما چون ما از بدو تولد در میان اقیانوس بیکران آن غوطه‌ور بوده‌ایم به آن توجهی نداریم و احساس نمی‌کنیم. چنانکه به ارتفاعات زیاد صعود کنیم یکنوع گرفتگی و خفگی احساس خواهیم کرد، در دره‌های پست و کناره‌های دریا باز دچار ناراحتی و گاهی احساس درد کم در بینی و گوش خواهیم نمود که در اصطلاح این عوارض را آب به‌آب شدن می‌گویند و حال آنکه عارضه اول به علت کمبود فشار هوا و دومی به علت زیادی فشار است. این فشار گرچه جزئی و مساوی با 800 / 1 ( ) فشار آب است ولی در هواشناسی و تغییرات جوی نقش اول را به‌عهده دارد.
تغییر درجۀ حرارت سبب کم و زیاد شدن فشار هوا خواهد شد. می‌دانیم هر جسمی در مقابل حرارت حالت انبساط به خود می‌گیرد و از هم باز می‌شود و در سرما منقبض شده جمع می‌گردد.

برای مثال بد نیست این بار از خود آدمی و عضلات او مایه بگذاریم. شما در تابستان و هوای گرم که می‌خواهید بخوابید بی‌اراده دستها را به طرفین باز کرده و پاها را از هم جدا گذاشته و رو به آسمان دراز می‌کشید و بدون اینکه خود متوجه باشید سعی می‌کنید تمام عضلات و اعضاء بدنتان از هم منبسط بشود در حالی‌که در زمستان و در سرما دستها را در روی سینه صلیب کرده و سر را خم نموده و یک پهلو با زانوهای خم شده و نزدیک به شکم و به قول معروف مچاله می‌کنید، اگر در این موقع به عضلات بدنتان دست بزنید می‌بینید سفت می‌باشند. هوا همچنین حالت را دارد هرچقدر گرم‌تر بشود از هم باز شده حجمش زیاد و در نتیجه سبک می‌گردد و هرچقدر سردتر شود ذرات آن منقبض شده در حجم کمتری جا می‌گیرد پس اگر دو حجم مساوی هوای گرم و سرد را در نظر بگیریم هوای سرد به علت تراکم زیاد به مراتب سنگین‌تر و دارای فشار کم بیشتری می‌باشد. هوای مجاور زمین وقتی در محلی گرم شد ایجاد مرکز فشار نموده سبک شده و به بالا صعود می‌کند و چون در جو مجاور زمین خلائی وجود ندارد فوراً هوایی که دارای فشار زیادتری است از اطراف به مرکز فشار کم حرکت می‌کند و از این حرکت چنانکه گذشت باد تولید می‌شود.
در هواشناسی مناطق فشار کم را پست می‌گویند، مسیر بادها به طور مستقیم نیست و این خود ایجاد اشکالات و گمراهی‌هایی را در هواشناسی می‌نماید.
حرکات باد در مراکز فشار کم (سیکلن) (
L) از خارج به طرف مرکز فشار کم و در امتداد مسیر آیسوبارها می‌باشد (شرح آیسوبار بعداً خواهد آمد) مسیر آن دایره مانند و جهتی برخلاف حرکت عقربۀ ساعت دارد (شکل-9)، در مراکز فشار زیاد (آنتی سیکلن) (H) جریان باد بالعکس از مراکز فشار زیاد به خارج وزیده و جهتی مانند حرکت عقربۀ ساعت دارد. ولی هرکدام از مراکز فشار کم یا زیاد در یک محل ثابت نمی‌مانند و از نقطه‌ای به نقطه‌ای دیگر در حال حرکتند. سیکلنها دارای حرکت سریع‌تر و حوادث ناشی از آن بسیار تند و هوایی منقلب و بارانی دارند و در مراکز آن بیشتر ابرهای پرباران نیمبوس تشکیل می‌گردد، و بارانهای سیل‌آسا براه می‌اندازند. برعکس آنتی سیکلنها اغلب در حدود چند هفته در محلی توقف می‌کنند و دارای هوای خشک و گاهی سرد و بدون ابر می‌باشند. و یا اینکه دارای ابرهای بلند و بدون باران اند و بیشتر در فصل زمستان سراسر کشور ما را فرا می‌گیرند.

فشار هوا را اولین بار توریچلی Torricelli دانشمند ایتالیایی در سال 1643 اندازه گرفت و قبل از آن یا به درستی شناخته نمی‌شد و یا اینکه کسی برای هوا فشاری تصور نمی‌کرد. فشار هوا در سطح دریای آزاد و در عرض 45 درجه و حرارت صفر درجه سانتیگراد برابر است: ١ / ٧۵٠ میلیمتر بر هر سانتیمتر جیوه. فشار را با فشارسنج یا (بارومتر) اندازه می‌گیرند. (شکل 10)

بارومتر فلزی (فشارسنج) ایستگاه هواشناسی
بارومتر دو نوع است. یکی جیوه‌ای که عبارت است از یک لوله مدرج محتوی جیوه و معلق در ظرف جیوه‌ای دیگر، که در اثر کمی و زیادی فشار هوا بر سطح جیوه، جیوۀ درون لوله پایین و بالا می‌رود. نوع دیگر آن فلزی است و از یک قوطی با پوسته‌ای نازک تشکیل شده است و کمی و زیادی فشار بر پوستۀ قوطی سبب بالا و پایین رفتن آن می‌گردد و این حرکت را به وسیلۀ عقربه و اهرمی به روی صفحۀ‌ مدرج و استوانه‌ای شکل دوار منتقل و ثبت می‌کند.
واحد فشار بار است و آن را به صورت اینچ. میلیمتر. یا میلی بار می‌خوانند.
(میلی بار٩ / ٣٣ میلی متر= ۴ / ٢۵ اینچ) که در ایران بیشتر میلیمتر متداول است.
خطوط هم‌فشار (آیسوبار)- آیسوبار خطی را گویند که کلیۀ محلها و شهرهایی را که دارای فشار مساوی هستند (البته پس از محاسبۀ ارتفاع زمین و عرض جغرافیایی) بهم متصل نمایند. ترسیم آیسوبارها در روی نقشه‌های اقلیمی (شکل 11) قسمت اعظم کار هواشناسی را تشکیل می‌دهد.

نمونۀ تقریبی از یک نقشۀ هواشناسی ایران و اطراف، پس از ثبت نمودن گزارشها و رسم آیسوبارها
وقتی فشار هوای ایستگاههای فرعی به مرکز هوا‌شناسی مخابره شد مقدار فشار در کنار هر شهر نوشته می‌شود و پس از تکمیل گزارشها نواحی هم‌فشار را بهم متصل نموده و مراکز فشار کم و زیاد به دست می‌‌آید.
پیش‌بینی هوا- چنانکه گفته شد در کنار هر ایستگاه در روی نقشه علاوه بر مقدار فشار هوا باد و مسیر و سرعت آن نیز نوشته می‌شود و همچنین به وسیلۀ علامات و اختصارات بین‌المللی آمدن برف، بودن برف روی زمین، یخبندان،‌ مه‌آلود یا صاف بودن هوا، قدرت بینایی، ریزش باران و مقدار آن و مهمتر از همه مقدار درجۀ حرارت و نکات دیگر نیز قید می‌شود و در این موقع است که کار اصلی و لذت بخش پیش‌بینی هوا باید نتیجه بدهد. و هواشناسی با نگاه کردن بر روی نقشه تشخیص می‌دهد که مثلاً آن مرکز فشار کم با چنان سرعت و فلان جهت کی و در حدود چه ساعتی به نقطۀ مورد نظر می‌رسد و یا هوای سرد فلان منطقه با سرعت و جهتی که نشان داده شده کی و چه موقع به منطقۀ دیگر خواهد رسید (شکل 11) البته کار به همین سادگی ختم نمی‌گردد چه ممکن است مسیر و جهت یک سیکلن و حوادث ناشی از آن که قبلاً پیش‌بینی شده تحت تأثیر عوامل فوقانی جو قرار گرفته یا سایر استثنائات که برخی در خلال سخنان گذشته گفته شد باعث تغییر جهت یا از بین بردن سیکلن مزبور گردد و در آن موقع است که هواشناس بیگناه مورد سرزنش مردم ناآگاه قرار گرفته و سیل انتقاد براه می‌افتد. در خاتمۀ کلام بد نیست که یک بار دیگر یادآور شویم هرچه ارتباطات کشورها و ایستگاههای هواشناسی به‌هم نزدیک‌تر و شبکه‌های فرعی بیشتر توسعه یابد و در ارتفاعات مختلفۀ جو ایستگاههایی برقرار گردد و اطلاعات هواشناسی کاملتر شود نتیجه بهتر و پیش‌بینی از آیندۀ دورتر میسرتر خواهد بود.

حرارت‌نگار (ترموگراف) وسیله‌ای که با آن تغییرات درجۀ حرارت در روزهای مختلف هفته ثبت می‌شود (ایستگاه هواشناسی هدف)

فیزیک هواشناسی
آب و هواشناسی و سیر تحولی آن

با واژه اتمسفر کم و بیش همه آشنا هستیم. علوم اتمسفری در دو شاخه هواشناسی و آب و هوا شناسی به مطالعه ویژگیهای آن می‌پردازد. که این دو در مقیاس زمانی باهم فرق می‌کنند. هواشناسی شرایط جوی را در زمان معین و بطور عام با استفاده از اصول و قوانین و مدلهای ریاضی و فیزیکی و دینامیکی در کوتاه مدت بررسی ، پیش بینی می‌کند و به مطالعه تغییرات اتمسفر می‌پردازد. آب و هواشناسی هوای غالب در دراز مدت (اقلیم) را با توجه به ویژگیها و اصول و مفاهیم جغرافیایی ، عوامل بوجود آورنده و تأثیرات آن بر زندگی انسانی ، تفاوتهای آب و هوایی مکانها مورد بررسی قرار می‌دهد.

آب و هواشناسی فیزیکی

در آب و هواشناسی فیزیکی منبع اصلی انرژی خورشید است. بنابراین سیر تغییرات و تبدیلات آب و هوایی ، مناطق گرم ، سرد ، باد و ... برای یکنواخت کردن انرژی در سطح کره زمین در ارتباط با خورشید و با توجه به دریافت انرژی و خروج آن از طریق بازتاب و تابش سیاره‌ای با توجه به ویژگیهای منطقه‌ای مورد بررسی قرار می‌گیرد. هواشناسی فیزیکی اساس هواشناسی دینامیک است، زیرا لازمه یکنواخت شدن انرژی بین مناطق وزش باد و جابجایی بخار آب بین مناطق با دماهای متفاوت است که با استفاده از قوانین حرکت و دینامیک بیان می‌شوند.
در هواشناسی دینامیک نتایج حاصل از پراکندگی انرژی تابشی خورشید و فرآیندهای ترمودینامیکی با استفاده از روشهای ریاضی و اصول فیزیکی بررسی می‌شود. هواشناسی دینامیکی مبنای نظری هواشناسی سینوپتیک است.

آشنایی با فشار هوا

فشار هوا نیرویی است که هوا بر یک واحد از سطح زمین وارد می کند و مقدار آن در سطح دریای آزاد، برابر است با وزن ستونی از جیوه به ارتفاع 76 سانتیمتر. واحد اندازه گیری فشار هوا در آب و هواشناسی میلی بار یا هکتوپاسکال می باشد؛ هر میلی بار یا هکتوپاسکال برابر با 1000 دین بر سانتی متر مربع می باشد فشار ستون هوا در سطح دریای آزاد 1013 هکتوپاسکال بر سانتی متر مربع می باشد.


از آنجا که تراکم هوا با ارتفاع کاهش می یابد، با افزایش ارتفاع فشار هوا نیز کم می شود، اما تغییر فشار برحسب ارتفاع چندان منظم نیست؛ به طور کلی تا ارتفاع 1500 متری سطح زمین به ازای هر 100 متر افزایش ارتفاع، فشار هوا حدود 12 هکتوپاسکال کم می شود. پراکندگی افقی فشار اتمسفر را با استفاده از خطوط هم فشار به صورت سطح هم فشار نشان می دهند. خط هم فشار خطی است که تمام نقاط با فشار یکسان را به هم مربوط می کند. نقشه های هم فشار برای سطوح مختلف اتمسفر تهیه می شود.

پراکندگی فشار در سطح زمین

تکرار حالتهای لحظه ای هوا در دراز مدت در پراکندگی فشار، الگویی میانگین را نشان می دهد که کمابیش انعکاس تاثیرهای گردش عمومی جو است، در نقشه های میانگین فشار نمود های زودگذر و نادر دیده نمی شود و در مقابل نمود های عمده و غالب چه در مقیاس محلی و چه در مقیاس جهانی جلوه می کنند؛ بنابراین مطالعه نقشه های میانگین فشار اگر چه در کاربرد موضعی یا کوتاه مدت چندان کارآمد نیست اما برای شناخت نمود های عمده و غالب گردش عمومی هوا مهم است.
مراکز عمده فشار در سطح زمین به تبعیت از سیستم نصف النهاری گردش عمومی هوا، از استوا تا قطب به صورت کمربندهای مداری متناوبی جلوه می کند؛ اما وضعیت خشکی و دریا در نیمکره شمالی این منظم را به هم می زند و مراکز یاد شده را به صورت سلولهای جدا از هم در می آورد.
نتیجه گردش عمومی هوا در دراز مدت، وجود کمربندهای کم فشار در استوا، پر فشار در منطقه جنب حاره کم فشار در منطقه معتدله و احتمالا در منطقه قطبی است.

آب و هوای ایران

ایران بدلیل گستردگی و تنوع بومشناختی و بلندیهای متنوع دارای شرایط آب و هوائی بسیار متفاوت است. در زمستان( در فواصل ماههای دسامبر تا فوریه) اکثر مناطق کشور بشدت سرد است در حالی که در تابستان (جون تا آگوست) گرمای هوا به چهل درجه بالای سانتیگراد می رسد. میانگین سالانهء دما در ایران از شمال غربی به شمال شرقی تغییر می کند و از منهای ده درجه سانتیگراد در آذربایجان تا به 25 - 30 درجه سانتیگراد در جنوب و جنوب شرقی میرسد. نواحی ساحلی جنوب و شمال ایران در مقایسه با مناطق مرکزی و کوهستانی الگوی هواشناختی بسیار متنوعی دارد.
میانگین سالانه دمای بندر عباس در اوایل زمستان 18.5 سانتیگراد میباشد. میزان بارش سالانه مناطق مختلف کشور نیز بسیار متفاوت است.
ایران دارای آب و هوای متناوبی است که در برخی مناطق کشور گرمای تابستان و سرمای زمستان مشابه میباشند. به همین دلیل آب و هوای ایران در هر منطقه باید بصورت جداگانه مورد توجه قرار گیرد.
در ژانویه و فوریه (آذر و دی) سه نوع منطقه آب و هوائی در ایران وجود دارد: سواحل دریای خزر دارای آب و هوای معتدل سرد، مناطق مرکزی دارای آب و هوای سرد زمستانی، و مناطق کناری دارای آب و هوای متوسط و ملایم میباشد. ولی در مناطق جنوبی هوا بسیار گرم است و در تابستان تحمل آب و هوای مناطق مرکزی بسیار مشکل میباشد.
شهرهای شیراز، اصفهان، تهران، مشهد و تبریز که مهمترین مراکز جلب جهانگردند آب و هوای بسیار متنوعی دارند. شیراز با 4 ماه هوای گرم در صدر این فهرست قرار می گیرد و تبریز با یکماه هوای گرم در ردیف آخر.
جهانگردهائی که در فصل زمستان به سواحل جنوبی ایران می روند با آب و هوائی بسیار مطبوع روبرو می شوند، در حالی که در همان زمان مردم استانهای فارس و اصفهان آب و هوائی بارانی یا برفی دارند. در فصل تابستان آب و هوای همه مناطق کشور تا حد قابل تحملی گرم می شود. بهترین زمان برای بازدید از مناطق مختلف ایران دو فصل بهار و پائیز و بویژه ایام نوروز میباشد.

آلودگی هوای تهران:

بدون شک یکی از مهمترین مسائل زیست محیطی در ایران و بخصوص شهرهای بزرگ مشکل آلودگی هوا است. در سالهای اخیر این پدیده خطرناک به جایی رسید که توجه همگان را به خود جلب کرد. اما ببینیم که آلودگی هوا چیست و تعریف آن به چه صورت است؟ بسیار در اخبار، روزنامه ها و گزارشهای مختلف می شنویم که فلان گاز از حد مجاز در هوا افزایش یافته و یا بهمان ماده در هوا زیادتر از مقداری است که باید باشد. در این مطلب ابتدا سعی می شود گازها و یا موادی که در هوا وجود دارند معرفی شوند و سپس توضیح داده شود که چه عواملی در میزان آلودگی هوا بیشترین نقش را ایفا می کنند.به زبان ساده آلودگی هوا آن چیزی است که انسان نمی خواهد در هوای تنفسی اش وجود داشته باشد. چرا؟ زیرا برای سلامتی او مضر است. این موادی که ما نمی خواهیم در هوا باشد، به دو صورت ممکن است بوجود بیایند. یکی بصورت طبیعی است، یعنی مادر طبیعت در فعل و انفعالات طبیعی خود بوجود می آورد و دیگری از نوعی است که توسط انسان و بصورت مصنوعی تولید می شود. مورد اول در مقایسه با مورد دوم بسیار محدود است و اساسا قابل مقایسه نیست. آتشفشان ها نمونه آلودگی طبیعی هستند که بر اثر انفجار آنها بسیاری از گازها و موادی که برای سلامتی انسان مضر است به هوا راه می یابند. گازها و خاکستر ناشی از آتشفشان یکی از نمونه های آلودگی توسط مادر طبیعت است که در فعل و انفعالات درونی زمین در یک نقطه به هوای بیرون راه می یابد. طوفانهای شن و کوههایی که از آنها مداوما دود و بخار بلند می شوند، نمونه های دیگری از آلاینده های طبیعی هستند
گاه برای آنکه بفهمیم هوای تنفسی مان آلوده است، لازم نیست که دانشمند باشیم و یا وسایل خاصی را در اخییار داشته باشیم. مردمی که در تهران و یا شهرهای بزدگ دیگر زندگی می کنند، می توانند برخی اوقات آلودگی هوا را به خوبی تشخیص دهند. یکی از راههای تشخیص معمولی آلودگی هوا بدون وسایل مخصوص، محدودیت دید است. اگر در روزهای کاری در تهران که هوا آلوده است به ارتفاعات شمال شهر برویم به خوبی مشخص است که دود و غبار مثل یک چادر بر روی شهر افتاده است. گاهی بوی غیر معمول به ما می گوید که داریم چیزی را استنشاق می کنیم که نباید بکنیم. سوزش گلو و مشکلات تنفسی علائم دیگری است که زنگ های خطر را برایمان به صدا در می اورند. بسیاری از اوقات ما الودگی را می بینیم و حس می کنیم.
و اما از مهمترین آلودگی هایی که در هوا به چشم نمی آیند و بسیار خطرناک هم همستند،‌ منو اکسید کربن یا
CO
است. می توان بجرات گفت که منو اکسید کربن 50 درصد آلودگی هایی را تشکیل می دهد که با چشم نمی شود دید. ( توجه داشته باشیم که منو اکسید کربن با دی اکسید کربن قرق دارد‌ ) این جناب منواکسید کربن دارای مضرات بسیار زیادی است که بدون وارد شدن در جزئیات برخی از آنها را بر می شماریم. این گاز خطرناک به همراه اکسیژین به درون سلولهای خون می رود و صدمات بسیاری را در آنجا ایجاد می کند. همچنین این گاز بر روی بینایی تاثیر مخرب دارد. منواکسید کربن می تواند بر روی مغز تاثیر گذاشته و حتی ادراک و قضاوت معمول انسان را دچار نقص کند. تحقیقات تشان داده است افرادی که بیش از حد در معرض این گاز قرار داشته اند از حالت عادی خارج می شوند و بصورت موقتی دچار رویا و خیالهای غیر واقعی می گردند. دانشمندان بسیاری از نزاعهای شخصی بین افراد در خیابان را ناشی از تنفس بیش از حد این گاز می دانند ( البته علاوه بر موضوع دعوا). وسائل نقلیه عمومی مهمترین عامل تولید این گاز هستند. از دیگر گازهای آلاینده می توان از اکسید سولفور، 16 درصد و اکسید نیتروژن، 14 درصد نام برد. بیشترین عامل تولید این دو گاز احتراقهای سوختی است. در لحظه شعله ور شدن سوخت این دو گاز پدید می آیند. اکسید سولفور بخصوص در تاسیسات تولید برق و کارخانجاتی که ذغال سنگ می سوزانند پدید می آید. در نزدیگی ترمینال ها، جایی که اتوبوسها درجا مشغول کار هستند،‌ نیز میزان این گاز بسیار است. ذرات معلق 5 درصد کل آلاینده ها را تشکیل می دهد که افزایش بیش از حد آن درهوا عدم کارکرد درست سیستم تنفسی و عروق و همچنین بیماریهای قلبی موثر است. همچنین آلودگی هوا در مجموع، اندامهای مویی شکل در درون مجرای تنفسی را از بین می برد. این اندامهای مویی شکل که به سیلیا معروف هستند کارشان جلوگیری از ورود مواد زائد به درون ششها است. حرکت رو به بالای این اندامها باعث می شود که مواد آلوده به صورت خلط از مجرای تنفسی و دهان به بیرون منتقل شود. آلودگی هوا دشمن این اندامها است و به این ترتیت وسیله دفاعی ریه ها را از بین می برد. هیدروکربنها نیز بخشی دیگر از آلودگی هوا را تشکیل می دهند. البته اینها بخشی از آسیبهایی است که انسان در اثر تنفس هوای آلوده می بیند. لازم به تاکید است که تاثیر هوای آلوده به این مواد بر روی انسانها متفاوت است. مثلا کودکان و سالمندان بیشتر از سایر افراد در معرض خطر تنفس هوای آلوده قرار دارند.
هر کدام از گازها و مواد خطرناک در هوای آلوده علاوه بر تاثیر مستقیم بر جسم انسان، ضررهای غیر مستقیمی نیز بر محیط زیست انسانی وارد می آورند. به عنوان مثال اکسید نیتروژون عامل بوجود آمدن بارانهای اسیدی می شوند که خود بحث جداگانه ای را می طلبد
منابع:
http://www.aa-mahmoodian.com

http://daneshnameh.roshd.ir
http://www.cloudysky.ir
www.hupaa.com
http://www.paraglider.mihanblog.com
http://joghrafia19.blogfa.com

پایان